A8-Goesarctic.nl

‘ Eierwekker’ bezorgt A8-Goes Arcticteam winnende impulsen

door Domien Esselink ZIEUWENT – Als tijdens een infor­matiebijeenkomst voor de deelne­mers aan de Arctic Challenge blijkt dat de verzekering alleen au­to’s dekt tot 100.000 euro, zegt een deelnemer tegen Nico Dom­hof en Siegfried Krabbenborg: „Dan valt de auto van mij er net buiten.”

Als vervolgens wordt meegedeeld dat het eigen risico 2500 euro is, ri­posteren beiden: „Dan vallen wij er ook net buiten…”

De buurmannen uit Zieuwent be­sluiten – uit het oogpunt van de goede relatie – niet met één van beider auto’s mee te doen. „Dan schiet er altijd eentje bij in als het fout gaat en kan er eentje beter ver­huizen”, verklaart Domhof de keu­ze voor een ‘barrel’.

„Ik ben zo blij dat we het zo ge­daan hebben. We hebben nu meer plezier gehad dan als we met een nieuwe, dikke auto hadden meege­daan. Dit was iets jongensachtigs, iedereen vond het mooi.”

Voordeel was wel dat Krabben­borg werkzaam is bij Klein Gunne­wiek, een bedrijf in gebruikte en nieuwe onderdelen.

„Hij kan alles zelf”, verklaart Dom­hof, maar Krabbenborg kan óók de reglementen goed lezen. „We hadden een gps-kastje in de auto.

De andere teams noemden het een eierwekker”, verklaart Krab­benborg de interval-tactiek.

„We kregen elke dertig seconden dankzij de back- office een signaal, oftewel een impuls. Als je twee im­pulsen te hard reed, moest de der­de binnen de snelheidslimiet zijn.

Na elke 45 seconden remden we af, daarna ging het gas er weer op.

Dan kwam de 300 pk V8 weer tot leven en schudd’n hee met de kon­te.”

Doordat ze veruit het snelste re­den, tegenover slechts vier gele kaarten voor te hard rijden, hiel­den ze tijd over om binnenwegge­tjes te pakken, te eten en er ban­den met spikes op te leggen.

Het sponsordoel van de winnaars was de buurtvereniging Sprenkel­derhook en aangezien ze niet méér sponsorgeld wilden betalen in ruil voor televisieminuten bij Veronica, besloten ze het met de A8 uit 1994 anders te doen.

Domhof: „We moesten er voor zorgen dat ze niet om ons heen konden, dus winnen en iets bijzon­ders doen.” Dat laatste werd een varken op het dak, „met zuignap­pen die glaszetters ook gebruiken.

Het snelste varken ter wereld”, zo lacht Krabbenborg. Volgend jaar weer? „Weten we nog niet.”

Powered by TECNAVIA		Copyright (c)2012 De Gelderlander 24/01/2012